ons huisje.jvv

Ons verhaal

Pouilly snoeiwerk.jvv Pouilly vorst.jvv Pouilly cave.jvv

Het begin

Als je zegt: "We zijn al jaren aan de wijn", dan heeft dat een nogal negatieve klank. Zo ervaren wij dat zeker niet! Voor ons is het wijnen begonnen nadat ons leven een wat meer gesetteld karakter kreeg. Samenwonen, niet meer naar de kroeg, meer uit eten, het bier laten staan en daar voor in de plaats 3 flessen wijn voor een tientje uit de supermarkt (de rosé d'anjou durf ik eigenlijk niet te noemen).

Vaker uit eten gaan ontwikkelde onze smaak en we werden wat meer verwend op smaak gebied. In de keuken thuis kwam er ook meer variatie in de pannen. Dat samen met het wat meer gaan verdienen heeft er voor gezorgd dat onze wijnkeuze langzaam veranderde. De 3 flessen voor een tientje werden 2 flessen van 5 euro. Wijn bleef toch wat "eng" want er kwamen wat wijnboekjes op tafel en we werden weggeblazen door termen en vakjargon. Het heeft ons in eerste instantie wat afstand laten houden van het "echte wijn drinken"; te veel poespas.

Rustig doorproevend, etiketten verzamelend en boeken lezend kwam ik in aanraking met de "wijnproefcursus" van wijnkoperij Tastevin Koppers in Hillegom. Nieuwsgierigheid nam toe, maar wat veel belangrijker was dat ik leerde dat wijnproeven heel persoonlijk is en dat het gaat om het onder eigen woorden brengen van wat je proeft. Daar heb je de beschrijvingen uit wijnboekjes niet voor nodig. Geen poespas dus, maar rustig genieten. Onze verslaafdheid van kamperen in Frankrijk heeft het gehele proces nog eens een flinke zet gegeven.

Datzelfde jaar werd, tijdens de kampeervakantie, de eerste wijnboer persoonlijk bezocht. Het zien van de cave, de uitleg van de wijnmaker maakte het wijnverhaal nog intrigerender. Wijn werd een smaak met een eigen verhaal en er was iemand die het in hart en ziel uitdroeg.
Bij het nuttigen van de zelf geïmporteerde wijn, proefde je het verhaal weer in alle geuren, smaken en beelden.

Het vervolg

Het wijndrinken werd serieuzer. Verschillen proeven, smaken benoemen, kleuren beoordelen en nog meer wijnboeren bezoeken. Rood was ons motto, totdat we nog voor de grote rosé hype van een aantal jaren geleden de rosé herontdekten: Cote de Provence en ook de in Nederland wat zeldzamere Gigondas rosé. Ons enthousiasme straalde af op vrienden en kennissen en wijn drinken werd een steeds belangrijker gespreksonderwerp. Van alle kanten merkten we dat er steeds meer moeite werd gedaan om een leuke wijn op tafel te krijgen.

Samen met vrienden op pad naar wijnproeverijen zorgde voor een doorontwikkeling. Op een van deze proeverijen, toevallig ook weer bij wijnkoperij Tastevin Koppers in Hillegom, ontdekten we een heerlijke witte wijn: een voor mij totaal onbekende Picpoul de Pinet. Daarmee was het hele gamma van wijnen in beeld.
Eerder zijn we ook de dessertwijn Beaumes de Venice tegen het lijf gelopen in de coöperatief van het gelijknamige plaatsje.

De volgende stap was zelf wijnproeverijen organiseren. De eerste keer merkten we dat de drempel daarvoor nog wel hoog was maar we maakten er een wedstrijd van. Iedereen brengt zijn eigen wijn mee en we proeven blind om via een puntensysteem de lekkerste uit te kiezen. Ik vind het leuk om tijdens deze proeverijen iets over wijn te vertellen. Wat zie je, wat ruik je en wat proef je. Wijnproevers met weinig ervaring ruiken en proeven wel, maar ze herkennen niet altijd wat ze ruiken en proeven. Geef je ze woorden in de mond dan wordt het zeker wel herkend en daardoor wordt iedereen ook wat mondiger zelf te gaan benoemen. Van die "proeverijen" doen we al jaren in een vast groepje van collega's van Ellen. In 4 jaar tijd zie je het nivo van de wijnen stijgen. In eerste instantie wonnen de makkelijk toegankelijke wijnen, maar steeds meer treden de wijnen met meer finesse en diepgang op de voorgrond.
Op een van deze avonden zei iemand tegen mij: je moet wat gaan doen met wijnen. Daar heb ik nu 4 jaar mee rond gelopen en deze website is een eerste stap in de richting.


©2009 ©2010 Ellen van Velzen
info@wijnverhalen.nl